Page
Archive for Apr 2008
Magnolia purpurowa (Magnolia liliiflora Desr.) – gatunek drzewa należący do rodziny magnoliowatych. Magnolia ta rośnie na stanowiskach naturalnych na Dalekim Wschodzie. W Polsce jest sadzona jako roślina ozdobna. Należy do jednego z częściej u nas hodowanych gatunków magnolii.
Charakterystyka
- Pokrój
- Małe drzewo lub krzew, dorastające do 4 m wysokości. Korona zwarta, szerokości ok. 4 m.
- Liście
- Duże (10 – 15 cm długości), jasnozielone liście, o owalnym kształcie.
- Kwiaty
- Z wyglądu przypominają kwiaty tulipana. Są to najintensywniej wybarwione kwiaty wśród wszystkich odmian magnolii. U różnych odmian mają różne odcienie różu, wewnątrz są prawie białe. Podobnie, jak u wszystkich magnolii brak zróżnicowania na kielich i koronę. Kwiaty o średnicy do 12cm wyrastają na wierzchołkach pędów i składają się z 6-8 płatków. Lekko pachną. W środku kwiatu liczne pręciki i słupki. Pąki kwiatowe mają czarny odcień z połyskiem. Zakwita bardzo obficie w maju, równocześnie z rozwojem liści. Jej kwiaty nie są więc tak narażone na przemarzanie podczas kwitnienia, jak u magnolii pośredniej, czy gwiaździstej. Czasami pojedyncze kwiaty zakwitają jeszcze przez całe lato, aż do zimy.
- Owoc
- Liczne mieszki. Z nasion można wyhodować sadzonki.
- Wymagania
- Wymaga słonecznego stanowiska. Jest niezbyt wytrzymała na mróz i dlatego nie powinna być sadzona w rejonach o silnych mrozach, czy w kotlinach rzecznych, gdzie tworzą się zastoiny mrozowe. Wymaga żyznej i przepuszczalnej gleby o lekko kwaśnym odczynie.
Odmiany
Oprócz typowego gatunku botanicznego sadzone są różne odmiany, z których najcenniejsze to mieszańce międzygatunkowe magnolii purpurowej z magnolią gwiaździstą (M. stellata):
- `Betty` - ma duże, ciemnoamarantowe kwiaty. Osiągają średnicę do 30 cm. Rozwierają się bardzo szeroko odsłaniając jaśniejszy środek. Stosunkowo odporna na mróz. Kwitnie od końca kwietnia aż do czerwca. Zakwita bardzo wcześnie, bo czasami kwitną już jednoroczne sadzonki.
- `Nigra` - zakwita bardzo wcześnie, bo czasami kwitną już jednoroczne sadzonki. Ciemnobordowe kwiaty, podobne do kwiatów magnolii gwiaździstej, ale mające kilkanaście płatków zakwitają w maju i czerwcu. Kwitnie bardzo obficie i długo.
- `Ricki` - kwiaty o wąskich płatkach, purpuroworóżowe, u nasady ciemniejsze. Kwitnie bardzo obficie i długo.
- `Susan` - pokrój krzaczasty, zwarty. Kielichowate, purpurowoczerwone kwiaty osiągają wielkość do 15 cm. Ma długi okres kwitnienia – od końca kwietnia do początku czerwca. Stosunkowo odporna na mróz.
- Do tej samej grupy mieszańców należą też rzadziej u nas spotykane odmiany: `Ann`, `Jane`, `Judy` i `Randy`.
Uprawa. Choroby, szkodniki i ich zwalczanie
Zobacz: magnolia
Refs
Kłos (łac. spica, ang. spike) - rodzaj kwiatostanu groniastego, w którym na osadce siedzą bezszypułkowe kwiaty. Występuje u wielu gatunków roślin z rodziny wiechlinowatych, np. jęczmienia, pszenicy, żyta, ale spotykany jest też u gatunków należących do innych rodzin. Odmianą kłosa jest kwiatostan zwany kotką (występuje np. u wierzb) i kolba ( w kolbę zebrane są kwiaty żeńskie kukurydzy).
Czasami zamiast pojedynczych kwiatów na osi głównej występują kłoski, taki kwiatostan nazywa się kłosem złożonym (łac. spica composita). Występuje np. u bliźniczki psiej trawki. Kłos może być też częścią składową innych kwiatostanów, np. u kukurydzy kwiaty męskie tworzące kłoski zebrane są w wiechę.
Refs
Ogórek (Cucumis) – to rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych. Pochodzi ze Środkowej Azji.
Charakterystyka
- Kwiaty
- Ogórek posiada trzy typy płci kwiatów: męskie (z pręcikami), żeńskie (ze słupkiem) i hermafrodytyczne (organy żeńskie i męskie). Ilość kwiatów różnych typów płci na jednej roślinie oraz kolejność ich inicjacji determinuje płeć całej rośliny.
I tak wyróżnia się 3 podstawowe typy płci roślin ogórka:
- jednopienny - posiadający zarówno kwiaty żeńskie jak i męskie
- żeński - tylko kwiaty żeńskie
- obupłciowy - tylko kwiaty hermafrodytyczne
Poza powyższymi typami płci wyróżnia się szereg rzadziej występujących typów:
- męskojednopienny - wytwarza kwiaty męskie a następnie hermafrodytyczne
- żeńskojednopienny - wytwarza kwiaty żeńskie, a następnie kwiaty hermafrodytyczne
- trójjednopienny - posiada kwiaty hermafrodytyczne, męskie i żeńskie
- męskodwupienny - najpierw rozwijają się kwiaty męskie, a następnie w niewielkiej ilości kwiaty hermafrodytyczne i żeńskie
- żeńskodwupienny - najpierw inicjują się kwiaty żeńskie, a następnie w niewielkiej ilości kwiaty hermafrodytyczne i męskie
- Owoce
- Typ owocu to jagoda.
Systematyka
- Systematyka w systemie Reveala
Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina , klasa Rosopsida, podklasa ukęślowe, nadrząd Cucurbitineae, rząd dyniowce, podrząd Cucurbitineae Engl., rodzina dyniowate, podrodzina Cucumidoideae Burnet, plemię Cucumereae Endl. ex M. Roem., podplemię Cucumerinae E.G.O. Müll. & Pax in Engl. & Prantl. Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999.
- Gatunki flory Polski
- melon, (Cucumis melo L.) – efemerofit
- ogórek siewny (Cucumis sativus L.) - gatunek uprawiany
- Inne gatunki (wybór)
-
- Cucumis anguria L.
- Cucumis dipsaceus C.G. Ehrenb. ex Spach
- Cucumis ficifolius A. Rich.
- Cucumis metuliferus E. Mey. ex Naud.
- Cucumis myriocarpus E. Mey. ex Naud.
- Cucumis prophetarum L.
Zobacz też:
Ogórek kiszony, ogórek konserwowy.
Przypisy
Refs
Przymiotno gałęziste (Przymiotno szczeciniaste) (Erigeron ramosus Walters ) – gatunek rośliny dwuletniej z rodziny astrowatych.
Gatunek pochodzący pierwotnie z Ameryki Północnej, w Europie i Polsce zadomowiony.
Charakterystyka
- Łodyga
- Wzniesiona, o wysokości 40 – 100 cm, owłosiona u góry rozgałęziona
- Liście
- Dolne liście owalne lub szerokolancetowate grubo piłkowane, dolne lancetowate, siedzące, słabo piłkowane
- Kwiaty
- Rurkowate, w luźnych wiechowatych kwiatostanach. Koszyczki kwiatowe o średnicy do 1,5 cm, z żółtymi kwiatami rurkotwatymi i białymi kwiatami języczkowatymi (czasami niebieskawymi). Okres kwitnienia od czerwca do października
- Owoc
- Niełupka
- Biotop, wymagania
- łęgi, zarośla, przydroża, wysypiska, nasypy, pola, brzegi rzek i rowów, żwirowska
Refs
Werbena ogrodowa (Verbena hybrida) - gatunek rośliny jednorocznej należącej do rodziny werbenowatych.
Charakterystyka
- Pokrój
- Zwarty, roślina silnie rozkrzewiona.
- Kwiaty
- Kwitnie bardzo obficie i długo - od czerwca do października. Ma kwiaty o barwie białej, czerwonej, różowej, fioletowej.
- Wymagania
- Wymaga gleby przepuszczalnej, gliniasto-piaszczystej.
Roślina
ozdobna: Stosowana na kobierce kwiatowe, rabaty, skrzynki, obwódki, kwietniki i kwiat cięty.
Refs
Aster wirginijski (Aster novi-belgii) - gatunek byliny należący do rodziny astrowatych.
Charakterystyka
- Łodygi
- Sztywne, wzniesione, wysokość do 1,5 m, jedynie górą kutnerowato owłosione
- Liście
- Różnokształtne - od lancetowatych do jajowatych
- Kwiaty
- Koszyczki średnicy 4 cm, zebrane w szczytową wiechę. Kwiaty języczkowate, różnobarwne (białawe, lila, niebieskawe, różowe). Kwiaty rurkowate żółte
Ciekawostki
Aster wirginijski i aster amerykański potocznie nazywane są “marcinkami”.
Refs
Lotos tygrysi, (Nymphaea lotus) (1753 Linnaeus,). Roślina należąca do rodziny grzybieniowatych (Nymphaeceae). Posiada też inną nazwę - lotos egipski.
Występowanie
Roślina bardzo ozdobna. Występuje w Afryce, w Egipcie, w wodach Nilu. Posiada dwie formy liści podwodną i pływającą.
Liście podwodne są mniejsze, kształtu od szeroko strzałkowatego do owalnego o brzegach równych.
Lotosy są wieloletnimi roślinami, mającymi łodygi w formie kłączy.
Opis
Wysokość rośliny - 20-80 cm; szerokość - 25-60 cm
Kolorystyka liści jest zmienna, zależna od natężenia oświetlenia.
Roślinę tę można spotkać w trzech barwnych odmianach: o liściach zielonych, bądź też bladych czerwonofioletowych i intensywnie czerwonych.
Wszystkie odmiany posiadają cętkowane liście(plamy), różniące się od siebie nasyceniem kolorów i ilością plamek (cętków). Zależy to wyłącznie od warunków w jakich jest ta roślina przetrzymywana.
Liście lekko faliste, bardzo szerokie są dekoracją i ozdobą w akwarium. Liście pływające na powierzchni wody jak również kwiatostan są rzadko spotykane w akwarium. Rozmnażanie jej następuje poprzez rozłogi, które można odciąć dopiero po dobrym rozwinięciu się i ukorzeniu się młodej roślinki.
Wymagania
W akwarystyce wymagania rośliny są dość duże. Lubi wodę ciepłą 24-28 °C, woda miękka lub średnia - około 6- 8°n i pH 6,5-7.
Podłoże lekkie, żwirowe, dające przepuszczalność.
Oświetlanie dość intensywne. Nie lubi przebywać w cieniu, wówczas jej listowie ulega degeneracji, liście stają się coraz mniejsze, mniej ubarwione, z czasem może to doprowadzić nawet do “śmierci” roślinki.
Nawożenie powinno być regularne lecz niezbyt obfite, gdyż zbyt duża dawka powoduje większy wzrost a co za tym idzie, roślina ta pnie się w górę, na powierzchni zaś liście jej są słabe, łatwo ulegają zniszczeniu. Zbyt intensywne nawożenie może doprowadzić do zakwitnięcia rośliny, na powierzchni wówczas pojawia się biały lub białobrązowawy kwiat, który kwitnąć będzie wieczorem (lub w nocy po zgaśnięciu oświetlenia)przez kilka najbliższych dni, w dzień “śpi” zamknięty.
Kwiaty posiadają przyjemny aromat, jednak otwierają się one jedynie w nocy.
Kwiat jest samopylny i przy sprzyjających warunkach, np. odpowiedniej wilgotności powietrza, następuje samozapylenie, po czym kwiat zanurza się w wodzie i tam dojrzewają nasiona (niekiedy ponad 1000 nasion). Kiełkują one prawie natychmiast po opadnięciu na dno.
Rozmnażanie rośliny
Odbywa się to poprzez kłącze, młoda roślinka może zostać odcięta od “matecznika” gdy się dobrze ukorzeni.
Obcinanie liści nawodnych i wybujałych - podwodnych, powoduje rozrost liści podwodnych.
Jeżeli jednak roślina ma zakwitnąć, należy liście pływające (nawodne), pozostawić.
UWAGA: Długotrwałe wypuszczanie odrostów oraz niedopuszczenie roślinki do zakwitnięcia na powierzchni może doprowadzić do osłabienia a nawet jej obumarcia.
Refs
Herb Wolina na pieczęci z 1301r. występuje gryf pomorski stojący pod łukiem bramy, po jego bokach dwie bramy. Na późniejszych pieczęciach z XIV w. widnieje gryf trzymający w szponach kwiat ostu, pod nim gwiazda. Na herbie współczesnym czerwony pomorski gryf zwrócony w lewo, na białym tle, trzymający w szponach złoty kwiat ostu, a pod nim złota gwiazda sześcioramienna. Pochodzenie tych elementów nie jest znane i łączy się prawdopodobnie z jakąś miejscową legendą.
Refs
Fundacja Kwiaty Polskie - gdańska fundacja zajmująca się działaniami na rzecz redukcji szkód społecznych zjawisk:
- skrajnego ubóstwa
- bezdomności
- marginalizacji i wykluczenia społecznego
Fundacja istnieje od lutego 2005 r. Jej powstanie było formą ujęcia w ramy organizacyjne wieloletniej aktywności pomocowej grupy przyjaciół z trójmiejskiego środowiska małego biznesu. Fundacja od chwili powstania posiada status organizacji pożytku publicznego.
Fundacja Kwiaty Polskie realizuje eksperymentalne formy readaptacji społecznej i wtórnej socjalizacji całych grup środowiskowych z obszarów bezpośredniego zagrożenia wykluczeniem społecznym. Projekty programowe adresowane są do osób, które utraciły więzi rodzinne i umocowania socjalne w wyniku długotrwałego bezrobocia i realnej bezdomności. Od kwietnia działa fundacyjne biuro pośrednictwa pracy dla bezdomnych, zajmujące się poszukiwaniem ofert zatrudnienia wraz z zakwaterowaniem. Dotychczas miejsce pracy z zamieszkaniem otrzymało 61 podopiecznych placówek dla bezdomnych.
Fundacja jest autorem programu “ośrodków odbudowy motywacji i rekonstrukcji osobowości”. Fundacja tworzy “Akademię Postaw” - stacjonarny ośrodek eksperymentalnych form readaptacji społecznej. Beneficjentami programu odbudowy motywacji, mają być rezydenci ośrodków dla bezdomnych, schronisk i noclegowni. Fundacja jest inicjatorem przedsięwzięć na rzecz doraźnej i długofalowej pomocy skrajnie ubogim i niezaradnym życiowo. W tym celu tworzone są “Banki Chleba” i “Banki Ciepła”, z zadaniem gromadzenia i redystrybucji żywności, odzieży i opału. Dzieci z najuboższych rodzin Pomorza, Śląska i Zagłębia, corocznie będą uczestniczyć w wakacyjnej akcji Fundacji Kwiaty Polskie - “Lato wrażeń jak z marzeń”. W pierwszym roku akcji, udało się dofinansować letni wypoczynek w miejscu zamieszkania dla ponad 300 dzieci.
Fundacja Kwiaty Polskie jest edytorem poradników dla ludzi bezdomnych i bezrobotnych. Na terenie 10. największych w Polsce dworców PKP, w okresie 3-15 listopada 2005 r. FKP kolportowała ulotki informacyjne o formach pomocowych na rzecz ludzi bezdomnych. Fundacja uruchomiła alarmowy telefon informacyjny dla ludzi bezdomnych. Fundacja jest inicjatorem projektu “Imienna Karta Usług Socjalnych” dla ludzi bezdomnych. Realizacja tego projektu rozpoczęła się w połowie listopada 2005 roku. Celem tego przedsięwzięcia jest zebranie dokładnych danych statystycznych o bezdomnych w Polsce. Karta IKUS ma pozwolić oszacować wielkość pomocy jaka jest potrzebna dla udzielenia im efektywnego wsparcia. Fundacja zamierza stworzyć sieć świetlic dla dzieci z rodzin zaniedbanych więzi emocjonalnych.
Hasło Fundacji Kwiaty Polskie brzmi:
- “Zawsze jesteśmy komuś potrzebni, a w miłowaniu bliźniego, tak bardzo nam do twarzy”.
Refs
Floks wiechowaty (płomyk) (Phlox paniculata) - gatunek byliny z rodziny wielosiłowatych. W stanie dzikim występuje w przyatlantyckiej części Ameryki Północnej. W Polsce rozpowszechniony w uprawach, niekiedy dziczejący.
Charakterystyka
- Pokrój
- Tworzy gęste kępy o wysokości 50-120 cm.
- Łodyga
- Liczne, sztywne, wzniesione, twarde.
- Liście
- Dolne nakrzyżległe, górne skrętoległe, prawie siedzące, jajowatolancetowate, zaostrzone, długości do 12 cm
- Kwiaty
- Jasnoczerwone kwiaty w szczytowych, wiechowatych kwiatostanach
Asioka, Ashoka (Saraca indica) - gatunek drzewa z rodziny bobowatych o czerwonych kwiatach.
Często występuje w literaturze indyjskiej jako symbol miłości. Uważa się, że bóg miłości Kama wciela się w jego kwiaty. Kobiety modlą się w jego cieniu o potomstwo. Dawne legendy mówiły, że drzewo obsypuje się bujnym kwieciem, gdy zbliży się do niego piękna dziewczyna. W czasie święta Asioka – asztami, ustanowionego na cześć Wisznu, które ma miejsce na przełomie kwietnia i maja, wierni zwykli pić czystą wodę, do której wrzuca się kwiaty tego drzewa. Według tradycji dżinijskiej guru Mahawira doznał oświecenia, siedząc w cieniu drzewa asioka.
Zapylenie - zjawisko występujące u roślin kwiatowych, polegające na przeniesieniu ziarna pyłku na znamię słupka. Kwiaty posiadają specjalne przystosowania do tego celu. Znamiona ich słupków są kleiste, a pyłek jest zwykle bardzo niewielkich rozmiarów.
Kwiaty roślin wykazują szereg przystosowań do zapylenia. U roślin wiatropylnych są niewielkie i niepozorne, o uproszczonej budowie, za to wytwarzają ogromną ilość pyłku. Rośliny owadopylne, by zwabić zwierzęta wytwarzają duże i barwne kwiaty. Gdy kwiaty są niewielkie, łączą się w duże kwiatostany, czego doskonałym przykładem jest np. słonecznik. Jego ogromny kwiat to w istocie kwiatostan – koszyczek. U wielu roślin z rodziny astrowatych część kwiatów w kwiatostanie jest bezpłodna i służy wyłącznie do zwabiania owadów swoją barwą. Wiele kwiatów wabi zwierzęta za pomocą zapachu, np. róża, konwalia majowa, fiołek i inne. Wiele kwiatów wytwarza słodki nektar. Ponieważ wiele owadów (np. pszczoła miodna) zbiera również pyłek, rośliny produkują go w w dużej ilości. W jednym kwiatku maku jest ok. 2,6 mln ziaren pyłku. Zamykające się na noc kwiaty magnolii zapewniają zapylającym je chrząszczom suche i cieplejsze o ok. 10 stopni Celsjusza schronienie na noc.
Zobacz też:
Kwiat
Zapylenie krzyżowe (ksenogamia, allogamia) – rodzaj zapylenia, podczas którego pyłek dostający się na słupek pochodzi z pręcików kwiatu tego samego gatunku rośliny, ale znajdującego się na innej roślinie. Dla większości roślin zapylenie krzyżowe jest korzystne, gdyż gwarantuje większą różnorodność genową osobników potomnych. Większość roślin wykształciła więc różne mechanizmy zapobiegające samozapyleniu:
- przedprątność
- przedsłupność
- dwupienność
- różnosłupkowość
- samopłonność
W
warunkach naturalnych zapylenie krzyżowe może nastąpić za pośrednictwem owadów (entomogamia), ptaków (ornitogamia) i innych zwierząt (zoogamia), wiatru (anemogamia, wody (hydrogamia). Kwiaty roślin wykazują szereg przystosowań umożliwiających zapylenie krzyżowe. Kwiaty zapylane przez owady i ptaki zwabiają je za pomocą barwy, dużych rozmiarów, zapachu, wytwarzaniem nektaru w miodnikach, dużej ilości pyłku. Kolorowe plamy i lśniące włoski wskazują owadom drogę do ukrytych w głębi kwiatu miodników. Jeżeli kwiaty są małe, zebrane są w duży, widoczny z daleka kwiatostan. Tak jest np. u słonecznika. Jego pojedynczy nibykwiat to w istocie setki malutkich kwiatków zebrane w koszyczek. Niektóre kwiaty np. szałwi mają specjalną budowę, dzięki której po usiądnięciu na nim owada znamię słupka wygina się dotykając go i zbierając przylepiony na nim pyłek, zebrany na innych kwiatach szałwii.
Kolba (łac. spadix, ang. spadix) – rodzaj kwiatostanu roślin, zwany z rosyjskiego kaczanem. W botanice określeniem tym nazywa się kłos o silnie zgrubiałej osadce. Często w kolbie kwiaty ułożone są bardzo gęsto i ściśle obok siebie. Kolba występuje m. in. u niektórych roślin z rodziny arekowatych, obrazkowatych, wiechlinowatych. W kolbę zebrane są np. kwiaty żeńskie i ziarniaki kukurydzy.
Jednopienność - u roślin jest to występowanie męskich i żeńskich narządów rozrodczych (gametangii), czyli obydwu rodzajów kwiatów jednopłciowych, u tego samego osobnika. Jednopienność występuje np. u niektórych mszaków i u wielu roślin naczyniowych. Jednopienne mogą być zarówno rośliny nagonasienne (np. sosna), jak i okrytonasienne (np. brzoza).
U jednopiennych mszaków organy płciowe męskie, czyli plemnie i organy płciowe żeńskie czyli rodnie występują na tym samym osobniku. U roślin jednopiennych na jednym osobniku występują kwiaty męskie i kwiaty żeńskie. Jednopiennymi roślinami są np. kukurydza, leszczyna, sosna, brzoza, olsza. Przeciwieństwem jednopienności jest dwupienność.
Zarówno jednopienność, jak i dwupienność jest jedną ze strategii roślin mającą na celu uniknięcie niekorzystnego dla większości roślin samozapylenia.